Je bent zelf een wandelend testament!

Eens in de zoveel maanden maak ik de overdenking of ik met een gerust hart kan sterven. Ik wil dan niet dood, ik blik terug op mijn leven. Hoe denk ik over de stand van zaken?
In mijn hoofd verzamel ik een reeks opvallende momenten uit het recente verleden, zodat ik kan concluderen dat de tijd ingewikkeld, spannend, pijnlijk, verrassend, alledaags, liefdevol of verrijkend was. In de toekomst kan ik niet kijken, analyserend terugblikken wel.

Ik doe vooralsnog weinig anders met die gedachten dan ze herkauwen en veranderingen door de jaren heen opmerken. Dat was weleens anders, dan schreef ik erover. Of er stond iets spannends te gebeuren en dan wijdde ik een paar zinnen aan de mogelijkheid dat ik dat spannende niet zou overleven. Even voor je beeld: ik schreef tot rond mijn dertigste veel notities, daarna verdween de regelmaat en kreeg ik kinderen (dan heb je nogal wat om handen, ik ben nu 37).

In een dagboek van rond mijn achttiende kwam ik bijvoorbeeld deze woorden tegen:

Voor als het vliegtuig neerstort en ik dood ben:

Lieve pappa, mamma en Julia. Ik vind het niet erg om dood te gaan en ik hou heel veel van jullie. Ik heb een kleurrijk leven gehad en ik vind het jammer als het nu al afgelopen is, maar daar doe je niets tegen. Ik hoop dat jullie de periode die nodig is om mijn dood te verwerken samen goed doorstaan. Mij lijkt zo’n tijd verschrikkelijk leeg (ik weet niet of ik er wel tegen zou kunnen). Ik vertrouw erop dat jullie een mooie dienst voor me maken en ik ben heel benieuwd wie er afscheid van me komt nemen.

Kleurvelden I
Afbeelding David Burdeny

Een officieel testament heb ik nog nooit op laten maken. Best slordig, zeker voor iemand die zich presenteert als ontwikkelaar van het Waardentestament.
Geen zorgen, een Waardentestament kan je wel op mijn computer vinden. Over de inhoud daarvan ga ik zeker nog schrijven. Alleen voor dat officiële testament heb ik koudwatervrees. Ik vind het een dwingend, log en zwaar concept. Het is omgeven door protocol, een afstandelijke manier om over mijn nalatenschap na te denken. Het voorkomt natuurlijk veel chaos na je dood, ik zie het onderwerp testament alleen graag iets breder.

Wat mij betreft is het testament een getuigenis van wat je als mens produceert. Een weergave van je intenties, daden en verworven spullen. Nog preciezer: ik zie de mens als een levend testament. Elke beweging die je inzet, heeft consequenties en laat een erfenis achter. Als je er bijvoorbeeld voor kiest om een moestuin te bestieren, beïnvloed je de conditie van de grond en merkt je omgeving welke boontjes, aardappelen of zonnebloemen je met ze wil delen. Of als je in een boze brief naar de gemeente stuurt, kan het zomaar gebeuren dat beleid wordt aangepast (soms zou je willen dat het zo makkelijk gaat).
Kortom: wat je leeft laat je na.

Je scherpt je koers

Ik denk dat het interessant, leuk, mooi, verrijkend en verdiepend is om op gezette tijden stil te staan bij wat je leeft en nalaat en dat vast te leggen. Alleen al omdat je belachelijk veel vergeet van wat je doet en denkt. Maar ook omdat je er verder mee komt, je scherpt je koers.

Vrachtwagen

 

Bespiegelende stilstand geeft stof om tijdens of na je leven te bespreken. Uit eigen ervaring weet ik dat het wonderlijk interessant –en grappig-  is om persoonlijke beschouwingen over onderwerpen als daadkracht, vertrouwen en liefde terug te lezen (heel toevallig de waarden waar ik veel mee heb). Denk je er een paar jaar later nog steeds zo over? Of dacht je toen dieper? Als je de gedachtengangen om de paar jaar aanvult, geef je jezelf pardoes een verdiepend levensverhaal cadeau.
Je getuigenis kan je naasten na afloop inzichten bieden als ze er na je sterven in lezen. Troost, als het meezit.

Misschien ook rust. Of moed voor de toekomst.
Dat zou toch mooi zijn?

 

Advertenties

Auteur: claartjechajes

Tekst, concept, poëzie

2 gedachten over “Je bent zelf een wandelend testament!”

  1. He Clara, wat een mooie stukken over het waarden testament! Wat leuk hoe je dit je gedachten hierover deelt.
    Zelf vind ik t heel belangrijk om trouw te zijn aan je eigen waarden en waarheid. Je stuk zet mij er toe aan om
    eens goed na te denken en precies te formuleren wat die voor mij zijn.
    Ook de dood hierbij te betrekken is voor mij niet nieuw. Maar is weer een reminder voor me. Wat laat ik achter?
    Jammer gemist; ik had graag in je bad gelegen op open ateliers in Noord.
    Wellicht een volgende keer!
    Liefs
    Marleen Botman

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s